هر شبـــــ از بالاترین نقطـــه ی شهـــر


توی گــــرگـــــ و میـش گریــــــه میکنـــم


مثــــه اون کســـی که سوختــــه با یــه حرفـــــ همـــه زندگیــــش


گریـــــه میکنــــــم


هـــر جـــا هستـــی یــه چــراغ روشـــن کــــن


یا نجاتــم بده از احساســم


یـــا که رد شــو بهــــم تنـــه بــزن


شایــــد اینجـــوری تــو رو بشناســــم