یه سوال که همیشه ذهنمو مشغول میکنه


اینه که واقعا


چرا اینایی که هر روز خیانت میکنن به عشقشون به اطرافیانشون


همیشه تو رابطه هاشون تو زندگیشون موفقن ...


با اینکه دارن بدترین کار و در حق بقیه میکنن ... ولی همیشه برد با اوناس


دختریو میبینی که شاید به 10 نفر آدم همزمان خیانت میکنه ...


به همون یه نفر هم که خیانت بشه بدترین گناهه ....


همیشه میگن تاوان داره ولی به شخصه ندیدم اینجور افراد تاوان بدن ...


و اونی که همیشه وفاداره اونی که یک رنگه


همیشه هم تنها میمونه ...


چوب وفاداریشو میخوره ... انگار تاوان اون دختری که داره خیانت میکنه رو


من دارم میدم ...


واقعا چرا ؟؟؟


خدایا پس جواب اینهمه وفاداری کجاس؟؟؟؟


وقتی جواب خوبیو با بدی میگیری


پس چطوری این بنده هات باید بفهمن کدوم راه درسته کدوم اشتباه ؟؟؟؟


پس صادق بودن چه نقشی داره این وسط ؟؟


عشــق این وسط چیکارس؟؟


از یه نفر یه حرفی شنیدم اون لحظه فقط واسه خودم متاسف شدم ...


بهم گفت اینجا اسمش دنیای مجازیه


اسمش روشه


یعنی دروغ


یعنی وقتی میای اینجا باید همه چیز مجازی باشه


حتی حرفات ... شخصیتت ... همه و همه ...


یعنی واقعا همه تو این دنیا اینجوری فکر میکنن ؟؟؟؟


یعنی من راهمو اشتباه اومدم؟؟؟


مگه این دنیا چه فرقی داره؟؟


چرا اخه باید دروغ باشه؟؟؟


ما مگه چه احتیاجی به دنیای دروغ داریم ؟؟


اینا سواله واسم چرااا ؟؟؟؟؟؟