کم طاقتی ،

عادت آن روزهایت بود.

این روزها ،

برای گرفتن خبری از من

عجیب صبور شده ای

راستی چرا سراغم نمی گیری....

 

و حرف های نگفته ام را

اینگونه به زبان آوردم

شاید دلم آرام گیرد

راستش را بگو

نوشته هایم را 

آیا تو میخوانی ....؟


 

امیدم