صبـور
کم طاقتی ،
عادت آن روزهایت بود.
این روزها ،
برای گرفتن خبری از من
عجیب صبور شده ای
راستی چرا سراغم نمی گیری....
و حرف های نگفته ام را
اینگونه به زبان آوردم
شاید دلم آرام گیرد
راستش را بگو
نوشته هایم را
آیا تو میخوانی ....؟
امیدم
+ نوشته شده در ۱۳۹۰/۱۲/۲۰ ساعت توسط S ª ý È
|